Filtr do wody - odżelaziacz czyli jak skutecznie usunąć nadmiar żelaza

Żelazo w wodzie - uciążliwe czy szkodliwe ?

Pomimo, że żelazo jest pierwiastkiem niezbędnym naszemu organizmowi do zdrowego życia to jego nadmiar jest w stanie skutecznie uprzykrzyć nam życie. Z tego też powodu w większości instalacji wodociągowych stosuje się odżelaziacze obniżające ilość tego pierwiastka w wodzie. W ludzkim organizmie powinno znajdować się od 3,5 do 4,5 g żelaza. Pierwiastek ten nie tylko jest współodpowiedzialny za tworzenie krwi ale również za magazynowanie i transport tlenu niezbędnego do życia komórek w organizmie. Jego brak lub niedobór prowadzi do groźnych schorzeń takich jak anemia, przemęczenie, osłabienie organizmu itp. Może mniej groźny ale równie uciążliwy jest jego nadmiar. Polska norma dopuszcza zawartość żelaza w wodzie na poziomie nie większym niż 0,2 mg na litr. Już pięciokrotne przekroczenie normy sprawia dość duże uciążliwości - przy takim stężeniu żelaza na instalacji sanitarnej tworzą się rdzawe zacieki, które można co prawda usunąć, jednak zabiera to czas. W przypadku, gdy ilość żelaza w wodzie przekracza normy dziesięciokrotnie pojawiają się większe problemy - nie tylko podczas prania niszczy się bielizna ale również woda przybiera metaliczny smak. Aby skutecznie rozwiązać problem w instalacji wodnej montuje się odżelaziacze.

Jak działa odżelaziacz ?

Odżelaziacze są końcowym elementem instalacji uzdatniającej wodę w których następuje odseparowanie żelaza od wody. Aby jednak ten proces mógł nastąpić i być skuteczny należy zawczasu zmienić postać żelaza zawartego w wodzie. Woda wydobywana z pod ziemi przez pompy głębinowe zawiera żelazo dwuwartościowe pochodzące z wodorowęglanu żalazawego oraz siarczanu żelazawego. Obydwa te związki łatwo ulegają procesowi hydrolizy czyli pod wpływem zetknięcia z powietrzem ulegają utlenieniu do żelaza trójwartościowego tworząc wodorotlenek żelazowy. Aby ta reakcja mogła przebiec szybko i skutecznie w instalacji pomiędzy pompą a zbiornikiem hydroforowym montuje się aspirator, którego zadaniem jest dostarczenie do wody odpowiedniej ilości powietrza. Za prawidłowe wymieszanie powietrza z wodą odpowiedzialna jest dysza rozbryzgowa w którą wyposaża się zbiornik hydroforowy. Aby proces mieszania powietrza z wodą był skuteczny przestrzeń wodna zbiornika nie może być odseparowana od przestrzeni gazowej przeponą co wymusza zastosowanie w instalacji hydroforu wyposażonego w zbiornik ocynkowany. To właśnie w nim tworzy się trudno rozpuszczalny wodorotlenek żelazowy w postaci ciemnoczerwonych kłaczków.

Dobór i montaż odżelaziacza

W zależności od ilości wytrąconego wodorotlenku, współczynnika pH wody oraz oczekiwanej wydajności dobieramy odpowiednie złoże, które umożliwia odseparowanie związków żelaza z wody. Aby cały proces mógł skutecznie zachodzić należy zadbać o prawidłowy montaż odżelaziacza oraz wszystkich elementów współpracujących. Prawidłowe zamontowanie całego zestawu odżelaziacza umożliwi nie tylko właściwy dobór dawki powietrza, skuteczność napowietrzania się wody umożliwiającą wysoką skuteczność wytrącania się żelaza jak również bardzo skuteczne płukanie złoża. Usunięcie odseparowanego wodorotlenku w odżelaziaczach odbywa się najczęściej przez płukanie wodą w kierunku wstecznym bez konieczności używania związków chemicznych. Jeżeli mają Państwo jakieś pytania, lub chcieli by skorzystać z naszych usług prosimy o kontakt : dostudni@gmail.com

Woda z własnej studni źródłem dużych oszczędności

Koszt utrzymania domu oraz ogrodu kosztuje coraz więcej. Dobrym przykładem tych wzrostów są koszty wody pobieranej z wodociągów. 

Powoduje to, że bardzo rozsądną alternatywą dla wody z wodociągu jest czerpanie jej z własnego ujęcia wody  to jest studni wykorzystując do tego hydrofory zasilane przez pompy głębinowe gdy poziom wody jest dość nisko lub pompy ssące, gdy znajduje się nie niżej niż 8 metrów poniżej pompy.

Praktycznie na każdej posesji można wykopać lub wywiercić studnię i czerpać z niej wodę. Obecnie obowiązujące przepisy czyli ustawa "Prawo Wodne" która została nowelizowana 26 września 2012 roku, umożliwiają wykopanie własnej studni bez uzyskania nawet pozwolenia przy zachowaniu pewnych uwarunkowań :

1) Pobór wody przez pompę ze studni nie powinien być większy niż 5.000 litrów na dobę ;

2) Wydajność pomp do czerpania wody nie powinna przekraczać 500 litrów na godzinę;

3) Głębokość całkowita studni nie może przekraczać 30 metrów.

Jeśli odwiert znajduje się co najmniej 5 metrów od granicy posesji o pozwolenie na jej budowę nie musi wyrażać również sąsiad. Fakt ten należy jednak zgłosić do właściwego urzędu

Ze względów sanitarno-epidemiologicznych (możliwość skażenia wody) zostały wprowadzone również ograniczenia co do jej oddalenia od obszarów mogących bezpośrednio spowodować skażenie ujęcia wody oraz wód głębinowych. Z powyższego względu studnia nie może znajdować się bliżej niż:

- 7,5 metra od przydrożnego rowu melioracyjnego;

- 15 metrów od szamba lub budynku w którym znajduje się inwentarz, płyt gnojowych oraz wydzielonych miejsc chodowli zwierząt;

- 30 metrów od drenów rozsączających ścieki oczyszczonych biologicznie z przydomowych oczyszczalni;

- 70 metrów od drenów rozsączających ścieki nieoczyszczone biologicznie z oczyszczalni przydomowy.

Praktycznie oznacza to, że decydując się na wywiercenie studni na większości posesji nie można zbudować i użytkować przydomowych oczyszczalni ścieków. Jest to bardzo ważny warunek, który należy spełnić przy budowie studni niezależnie od tego czy pobierana ze studni woda będzie używana do celów spożywczych dostarczona do domu za pomocą hydroforów czy też tylko na cele gospodarcze ( nawadniania i podlewania ogrodu, prace przydomowe ). Spowodowane jest to tym, że skażeniu może ulec cały pokład wodonośny przez co woda pobierana z innych studni korzystających z tych zasobów może być również skażona. Woda pochodząca z własnego ujęcia nie jest stale monitorowana i badana pod względem chemicznym i bakteriologicznym tak jak ma to miejsce w przypadku wody z wodociągu.

Pomimo konieczności spełnienia wszystkich tych wymogów pobór wody z własnego ujęcia nawet z głębszych ujęć, gdzie istnieje konieczność wykorzystania pompy głębinowej do zasilania hydroforu jest co najmniej kilka razy mniej kosztowne niż korzystanie z wody pochodzącej z wodociągu.