Filtr do wody - odżelaziacz czyli jak skutecznie usunąć nadmiar żelaza

Żelazo w wodzie - uciążliwe czy szkodliwe ?

Pomimo, że żelazo jest pierwiastkiem niezbędnym naszemu organizmowi do zdrowego życia to jego nadmiar jest w stanie skutecznie uprzykrzyć nam życie. Z tego też powodu w większości instalacji wodociągowych stosuje się odżelaziacze obniżające ilość tego pierwiastka w wodzie. W ludzkim organizmie powinno znajdować się od 3,5 do 4,5 g żelaza. Pierwiastek ten nie tylko jest współodpowiedzialny za tworzenie krwi ale również za magazynowanie i transport tlenu niezbędnego do życia komórek w organizmie. Jego brak lub niedobór prowadzi do groźnych schorzeń takich jak anemia, przemęczenie, osłabienie organizmu itp. Może mniej groźny ale równie uciążliwy jest jego nadmiar. Polska norma dopuszcza zawartość żelaza w wodzie na poziomie nie większym niż 0,2 mg na litr. Już pięciokrotne przekroczenie normy sprawia dość duże uciążliwości - przy takim stężeniu żelaza na instalacji sanitarnej tworzą się rdzawe zacieki, które można co prawda usunąć, jednak zabiera to czas. W przypadku, gdy ilość żelaza w wodzie przekracza normy dziesięciokrotnie pojawiają się większe problemy - nie tylko podczas prania niszczy się bielizna ale również woda przybiera metaliczny smak. Aby skutecznie rozwiązać problem w instalacji wodnej montuje się odżelaziacze.

Jak działa odżelaziacz ?

Odżelaziacze są końcowym elementem instalacji uzdatniającej wodę w których następuje odseparowanie żelaza od wody. Aby jednak ten proces mógł nastąpić i być skuteczny należy zawczasu zmienić postać żelaza zawartego w wodzie. Woda wydobywana z pod ziemi przez pompy głębinowe zawiera żelazo dwuwartościowe pochodzące z wodorowęglanu żalazawego oraz siarczanu żelazawego. Obydwa te związki łatwo ulegają procesowi hydrolizy czyli pod wpływem zetknięcia z powietrzem ulegają utlenieniu do żelaza trójwartościowego tworząc wodorotlenek żelazowy. Aby ta reakcja mogła przebiec szybko i skutecznie w instalacji pomiędzy pompą a zbiornikiem hydroforowym montuje się aspirator, którego zadaniem jest dostarczenie do wody odpowiedniej ilości powietrza. Za prawidłowe wymieszanie powietrza z wodą odpowiedzialna jest dysza rozbryzgowa w którą wyposaża się zbiornik hydroforowy. Aby proces mieszania powietrza z wodą był skuteczny przestrzeń wodna zbiornika nie może być odseparowana od przestrzeni gazowej przeponą co wymusza zastosowanie w instalacji hydroforu wyposażonego w zbiornik ocynkowany. To właśnie w nim tworzy się trudno rozpuszczalny wodorotlenek żelazowy w postaci ciemnoczerwonych kłaczków.

Dobór i montaż odżelaziacza

W zależności od ilości wytrąconego wodorotlenku, współczynnika pH wody oraz oczekiwanej wydajności dobieramy odpowiednie złoże, które umożliwia odseparowanie związków żelaza z wody. Aby cały proces mógł skutecznie zachodzić należy zadbać o prawidłowy montaż odżelaziacza oraz wszystkich elementów współpracujących. Prawidłowe zamontowanie całego zestawu odżelaziacza umożliwi nie tylko właściwy dobór dawki powietrza, skuteczność napowietrzania się wody umożliwiającą wysoką skuteczność wytrącania się żelaza jak również bardzo skuteczne płukanie złoża. Usunięcie odseparowanego wodorotlenku w odżelaziaczach odbywa się najczęściej przez płukanie wodą w kierunku wstecznym bez konieczności używania związków chemicznych. Jeżeli mają Państwo jakieś pytania, lub chcieli by skorzystać z naszych usług prosimy o kontakt : dostudni@gmail.com

Instalcje elektryczne cz. 3 modernizacja instalacji rozdzielamy PEN

Obecnie obowiązujące przepisy w Polsce wymagają aby instalacja elektryczna była wyposażona w oddzielne przewody neutralne N oraz ochronnego PE. Taka instalacja jest znacznie bardziej bezpieczna od instalacji starego typu, gdzie przewód neutralny był połączony z przewodem ochronnym PEN. 

Instalacje TN-S ( z rozdzielonym przewodem PE i N ) w odróżnieniu od instalacji starego typu TN-C ( z przewodem wspólnym PEN ).

Montując nowe hydrofory wyposażone w pompy ssące lub samozasysające warto sprawdzić i ewentualnie zmodernizować starą instalację elektryczną. Zmiana instalacji umożliwi zamontowanie w instalacji poprawnie działającego wyłącznika różnicowo-prądowego stanowiącego bardzo ważny element użytkowników przed skutkami porażenia prądem. W przypadku bezpośredniego podłączenia pomp głębinowych do instalacji elektrycznej, gdy nie ma możliwości bezpośredniego kontaktu człowieka z instalacją zasilającą silnik pompy montaż tego zabezpieczenia nie jest wymagany i można z niego zrezygnować.

W przypadku, gdy instalacja domowa podłączona jest do sieci energetycznej starego typu ( TN-C ) czyli do obiektu dochodzą tylko cztery przewody należy na terenie posesji wykonać instalację z rozdzielonymi przewodami ochronnym oraz neutralnym i podłączyć do instalacji energetycznej zgodnie z rysunkiem obok. Zaciski przewodów ochronnego PE i neutralnego N instalacji domowej muszą być pewnie i trwale połączone z przewodem ochronno-neutralnym sieci energetycznej oraz uziomem. Rezystancja uziomu nie może być wyższa niż 30 Ohm.

• Jeżeli rozdział przewodu PEN następuje w złączu kablowym, to w głównej rozdzielnicy budynku uziemiany jest przewód PE poprzez połączenie go z Główną Szyną Uziemiającą połączoną z uziomem fundamentowym.
• Jeżeli rozdzielenie następuje w głównej rozdzielnicy budynku, to Wewnętrzną Linię Zasilającą wykonuje się w układzie sieci TN-C, a zacisk przewodu PEN w rozdzielnicy głównej budynku łączy się z Główną Szyną Uziemiającą.
• W przypadku braku uziemienia fundamentowego, należy wykonać dodatkowe uziemienie w pobliżu wprowadzenia Wewnętrznej Linii Zasilającej do budynku i połączyć z Główną Szyną Uziemiającą.

Uziom może być wykonany zarówno jako uziom prosty jak i wielokrotny.

W następnych publikacjach przedstawimy rodzaje zabezpieczeń silników pomp i hydroforów stosowanych przy podłączeniu do instalacji elektrycznej.

Instalacje elektryczne cz. 2 typy instalacji TN-S , TN-C , TN-C-S

Aby urządzenie podłączone do instalacji elektrycznej mogło być w pełni bezpieczne dla użytkowników powinno być podłączone do w pełni sprawnej instalacji spełniającej obowiązujące przepisy. W obecnej chwili znaczna część instalacji w szczególności na obszarach wiejskich i na działkach jest zaprojektowana i wykonana według konstrukcji starego układu.

Układ sieci TN-C wykorzystuje zintegrowany przewód ochronno-neutralny PEN. Zgodnie z obowiązującą normą PN-IEC 60364 układów takich nie można już budować jednakże ich eksploatacja jest jak najbardziej dopuszczalna pod warunkiem zachowania podstawowego wymogu. Przekrój przewodu PEN nie może być mniejszy niż 10 mm2 jeśli jest wykonany z Cu lub 16 mm2 jeśli jest wykonany z Al.

Z tego względu przed podłączeniem do starej instalacji elektrycznej nowego urządzenia ( na przykład hydroforu lub pompy ) należy sprawdzić czy nie jest to instalacja według tego układu i sprawdzić dokładnie przewód PEN. Układ taki oprócz jednej dość wątpliwej zalety jaką jest trochę niższy koszt budowy ma same wady:

• w układach jednofazowych płyną przez przewód PEN pełne prądy obciążenia a w układach trójfazowych jest narażony na obciążenia powstałych na skutek asymetrii w układzie. Następuje niebezpieczeństwo wystąpienia uszkodzenia odbiorników lub porażenia gdyż przy awarii nie zadziałają zabezpieczenia nadmiarowo-prądowe, aż do momentu przekroczenia wartości prądu ich zadziałania. ;
• w układzie tym nie można stosować wyłączników różnicowo-prądowych, gdyż nie ma zapewnionych warunków do ich prawidłowej pracy. Przewód PEN i części przewodzące przyłączone do niego nie zapewniają całkowitego odizolowania od ziemi.

Układ sieci TN-S umożliwia zastosowanie najbardziej skutecznej ochrony przeciwporażeniowej spośród wszystkich układów typu TN. W tym układzie przewód ochronny PE jest oddzielony od przewodu neutralnego N na całej długości instalacji a także jest uziemiony przez główne uziemienie układu. Oznacza to, że w trakcie normalnej pracy układu prąd roboczy nie płynie przez przewód ochronny PE a jedynie przez przewód N. 

Zaletą tego układu jest to, że przewód PE na całej długości może być połączony z wieloma połączeniami uziomami i połączeniami wyrównawczymi. Umożliwia to bezpieczne podłączenie pompy lub hydroforu, gdyż w każdym miejscu instalacji istnieje także możliwość stosowania urządzeń różnicowo-prądowych RCD.

Układ sieci TN-C-S jest w tej chwili najczęściej wykonywanym układem. Tyczy się to zarówno instalacji nowowybudowanych jak również modernizowanych. Układ ten stanowi sieć TN-C wraz z zasilaną z niej siecią TN-S. Jest bezpieczniejszy od układu TN-C co jest jego niewątpliwą zaletą jeśli rozpatruje się modernizację starego układu TN-C, ale posiada także jego pewne wady czyniące z niego znacznie gorszy układ niż TN-S.

W punktach rozdziału sieci TN-S od TN-C należy stosować dodatkowy uziom zgodnie z obowiązującymi normami. Nie zmienia to faktu, że w sytuacjach wystąpienia przerw w przewodzie PEN uziom ten nie zapewnia odpowiedniej ochrony przeciw-porażeniowej.

W układzie istnieje możliwość montowania wyłączników RCD (różnicowo-prądowych) jako ochrony przeciwporażeniowej dowolnego urządzenia takiego jak na przykład hydrofor czy pompa.

Jak widać stara instalacja TN-C jako jedyna nie daje możliwości prawidłowego działania wyłącznika różnicowo-prądowego. O tym co on daje i dlaczego warto go stosować napiszemy w kolejnym artykule, który mamy nadzieję przekona Państwa do modernizacji starej instalacji jeśli takową Państwo posiadają. Znajdą tam Państwo również informacje jak zmodernizować starą instalację.